Ayrılık acısını abı hayat suyu diye içtik,
Bir hiç uğruna ne acılar ne acılar çektik.
Asırlık sevdayı maziye terk eyledik bugün,
Kaldı, arkamızda bir gururlu hüzün.
Gururu, bir aşka üstün tuttuk biz,
Kalmadı sevgiden kalbimizde bir iz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta