Sinemden açan güllerin kokusunu
Koklatarak tüketmek istememiştim
Gözlerde hayranlık uyandıran yapraklarını
Sararıp solduracağını bilemezdim
Kadir bilmez yüreğince
Niyetim sadece hoş bir anı bırakmaktı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Anlamlı güzel bir çalışma
içten gelen duygular çok sağolun tebrikler
Sayın Muhammet bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta