Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir türküde derki' Ne diyeyim ey ayrılık, sende yardan ayrıl, ayrılık'
Hüzün, sitem ve gözyaşı,
Hep böyle mi devam edecek şiirlerin kardeşim.
Sevgilerimle
Of! Bu ne karamsarlık yine.
Anlaşılan senden mutlu şiirler okumak hayal Emrah.
Kimbilir belki de bizler seviyoruz hüznü.
Kutluyorum.
Sevgimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta