şehirlerin celladıydı ayrılık...
peronlardan acı acı
kulaklara ulaşan
yokluğun çığlıklarıydı...
unuttum seni yalanı ile,
sensizliğe hüküm giydirdim sandım...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Ayrılık ve vedalar güçtür...gücü bulundurması gereken yürek ise bir kenara sinermiş...
....Harika...
beklenmeli,,,tebriklerimle
Düş bahçelerinde açmayan çiçekler,giderken vedalarla ayaza
tutulur bilmiyormuydun,
İlmik ilmik dokunan cümleler insanı alıp götürüyor,tebrikler.Sayılar.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta