AYRILIK
Şu ayrılık ölümden, bin kez zormuş sözüne,
Serde ayrılık yokken, eremedim tözüne.
Cahilken inemezdim, bu sözün tam özüne,
Serde ayrılık yokken, yelip yelip gitmiştim.
Umarım da değildi, dünyanın yeşil,alı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminiz var olsun tebrikler
…………Güzel Dost Sevgili YILDIRIM ÖĞRETMENİM, gene yüreğiniz ve kaleminiz çoş eylemiş, sevda güzelliğinde , güzelden yana ne güzel söylemişiniz, gönlünüzden geçen güzellikleri, hasat edip Harman yapmışınız şiir alemine, gönlünüzden güzellikler eksilmesin tam puan ekleyerek, saygılar sunarım…………Aşık Korhani/Kanber ORHAN
Hemşerimi canı gönülden kutluyorum.Karacaoğlan şiirleri tadında olmuş.Selamlarımı gönderiyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta