Ayrılık yolculuğumun beklenmedik durağı
Gönlümde yarattığın acı sonsuzluğa doğru ilerliyor
Bir ömür sürdüğün hayallerim artık yok oluyor
Sonsuzluğun karanlık koridorlarında kayboluyorum
Eski günlerin hatıraları avutamıyor beni
Seni düşündükçe içimdeki yangın daha da büyüyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta