İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ayrılık denildiğinde ,yüreğimden kara trenler geçer,yüzüme sert rüzgârlar eser üşürüm...Hüzünlü şiirinize birkaç sözle iştirâk etmek istedım .Duru bir anlatımdı Tebrik ederım sayın şair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta