İlk kez gözyaşı döktüm bu sevgiden
Bir an herşeyi yıkıp dökmek istedim
Önce şişeleri duvarlara vurdum
Sonra başbaşa oturduğumuz masaya koştum.
Boş yere tekmeledim kırdım herşeyi
Ellerim acımıyor kalbim sızlamıyordu
Alışamadım sensizliğe bir türlü
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




'Alışamadım sensizliğe bir türlü ' neden hep böyledir.neden birisi daha fazla sevip diğerinin ayrılmak isteğinden tedirgin yaşar.ve alışamaz onsuzluğa,ondan önceki yaşama..
saygılar yüreğinize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta