Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
aşk: tatlı zehirdir.öldürür ama damakta tadı kalır
ayrılık:ekşi limon gibidir. öldürmez ama yüzde bir buruşukluk kalır...))
budur
gerçek sevgilerde ve candan dostluklarda ayrılık yoktur.. sadece adı vardır
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta