önce insan ayrılır ana rahminden
dünya denen meçhüle,açılır gözleri
perde perde,seyreder alemi burası nere!
yolculuk başlar ağlama sesleriyle
insanlar sevinse de,üzülse de
okyanusa açılmış birkere gemi
uçsuz bucaksız hayat bekler bizi
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




BU GÜZEL ŞİİRİNİZİ TEBRİK EDİYORUM
ŞİİR YOLUNUZUN AYDINLIK OLMASI TEMENNİSİYLE SELAMLARIMI GÖNDERİYORUM ŞAİR ARKADAŞIM
BU GÜZEL ŞİİRİNİZİ TEBRİK EDİYORUM
ŞİİR YOLUNUZUN AYDINLIK OLMASI TEMENNİSİYLE SELAMLARIMI GÖNDERİYORUM ŞAİR ARKADAŞIM
önce insan ayrılır ana rahminden
dünya denen meçhüle,açılır gözleri
Ve;
'hangi limanda demir alır
bilinmez bu gemi...'
Evet bilinmez... nerde ve ne zaman demir alır bu gemi... hayat bu işte... gelmek ve gitmek... mutluluğu ve mutsuzluğuyla....
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta