Sırtlan yırtığı bir yara kanar bağrımda.
Susmalara ateş açar çığlıklar,
Geceler, soğuk kabuslarını üzerime her salışında,
Duman duman korku yükselir kentin isli bacalarından.
BEN BU ŞEHRİ GÖZLERİNLE YAKMAYI SEVMİŞTİM...
İçimde bir burukluk büyür karanlıktan kalma.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta