Doğuştan sarılır bu soysuz illet,
Beşiki çocuğa, özleten gurbet,
Tadından her canlı alacak elbet,
Hasrette kaynamış, aştır ayrılık,
Geçen gönül bilir, o hazin yolu,
Çile, efkar,keder, elemle dolu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
