kenetlendiğinde ellerim, O mağrur ellerine
yıldızlar sarmıştı, yüreğimdeki yarelerimi
gözlerindi yıldızlar, yarelerimse çelişkiler
öksüzlüğümdeki sensizliğin.
gecenin sinsi sessizliğinde, kenetlendiğinde yüreğim, ceylan gözlerine
hatırlarmısın çiçeğim, bir şey mırıldanmıştı dudaklarım
ellerim ellerinde öylece donsam, ölsem diyordu ya hani
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




bu da idare eder
çok güzel bir şiir yüreğindeki duygu kalebindeki mürekkep hiç bitmesin
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta