Ayrılık,
Yazı kışa,baharı güze çevirir,
Başı dumanlı karlı dağlar devirir,
Sigara ateşi gibi hayatı yakar bitirir,
insanı dut yemiş bülbüle dönderir.
Ayrılık,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Ayrılık,
Harçlığını kaybetmiş çocuk misali üzer
Tap taze yürekleri yakar köz eder,
İnsanı inceden inceye süzer,
Sokar kabuğuna kış yaz demez büzer..
doğru söze ne denir.
Yüreğine sağlık.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta