Bir sabah vakti daha tan yeri ağarmadan bir bir ayrıldık ana kucağından
Şafağın serinliğinde yüreğimiz buz keserek ve arkamıza bakmadan nasıl da ayrıldık
Baka bilir miydik ardımıza? Nasıl da dolmuştu gözlerimiz
Düğümlenmişti boğazımızdaki kelimeler
Ben gittiğimde yüreğimi oraya bırakıp gittim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta