ayrılıkların bir sonraki günüyüm ben,
usulca yatağımdan kalkarken kıyamete,
hem suçlu hem masum iki yürek atıyor bedenimde
kızılca kıyamet kopmuş gibi sallanıyor yüreğim.
her defa gözlerimde o buruk, acınası, kimsesiz ifade belirdiğinde
çalınır kulağıma uzakların o dayanılmaz şarkısı,
“hadi gidelim” der yeni bir dünyaya.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta