Bir kapı kapandı sessizce,
Adını söylemeden çıktı zaman.
Gözlerin kaldı duvarlarda,
Ben ise eşyalar kadar yalnızım şimdi.
Gitmek, kelimelerin en ağır haliymiş,
Bunu sen gidince öğrendim.
Birlikte sustuklarımız
Şimdi içimde bağırıyor.
Ne seni suçlayabildim,
Ne kendimi affedebildim.
Ayrılık dediğin
İki kişilik bir yalnızlıkmış meğer.
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 11:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!