Yılın son demlerinde bir Aralık gecesiydi,
Dilime gam düşmüş, yüzüme çökmüştü hüznün.
En uzun gecede mevsim beyaza hasret kalmıştı;
Yürüyordum kaldırımlarda, üşüyerek her gün.
Ruhum titrer, hapsolurum; başlarım sensizliği yaşamaya,
Unutulmuşluğuma kar yağar, zindanın kapısı aralık.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta