Yorgun bir Mazlum vardı, yıllarca yürüdü,
Gözlerinde girye, yüreğinde Şule,
Geçmişe sığınır, yalnızlıkla sürüdü,
Gözlerinde yaşlar, yitip giden sevdalık.
Gökyüzü bulanık, yüreği de bomboştu,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta