Yorgun bir Mazlum vardı, yıllarca yürüdü,
Gözlerinde girye, yüreğinde Şule,
Geçmişe sığınır, yalnızlıkla sürüdü,
Gözlerinde yaşlar, yitip giden sevdalık.
Gökyüzü bulanık, yüreği de bomboştu,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta