İki sevgili ayrılık günü geldiğinde,
Birbirlerine bakıp sessizce vedalaştılar.
Gözyaşlarına boğuldu kalpleri,
Ne kadar sevse de artık birlikte olamayacaklardı.
Bir zamanlar gökyüzündeki yıldızlar gibi parlak olan aşkları,
Şimdi karşılıklı yaraları olan iki yaralı kuştu sadece.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta