Gecenin sezsizliğini bozuyor
Köpek ulumaları
Yolculuk dışarıya
Düşsel bir yanılgı
Ruhumdan boşananr büyütürüm beyaz gölgeleri
Abdi ipekçi parkında kızarırır karanfil elerimde
Kokusu özğürlük soluyor nefesimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta