“Ayrılık, ayrılık, aman ayrılık
Her bir dertten âlâ yaman ayrılık.”
Ayrılık, hüzündür, çiledir özlemdir...
Yakar kavurur hasret ateşi, bir çöle döner yüreğin...
Her geçen gün tüketir insanı yavaş yavaş...
Tekrar bir araya gelebilme umudu ateşler acıyı.
Acı bazen öfkeyi doğurur, bazen pişmanlığı. Kanarsın kanadıkça kabuk bağlayamaz yaraların.
Gelene kadar yasını tutarsın gidenin,
Üzülürsün, düşünürsün, nedenler ararsın...
Bulduğun nedeneler acıtır seni, bir neden bulamaman daha çok acıtır içini...
Unutmamaya çalışırsın yaşanılanları...
Unutamasın, eşyaları eskitemezsin.
Kalan boşluğa, yeni anıları koyamazsın,
Anılar silinmez silemezsin...
07/01/2021
Ercan YıldızKayıt Tarihi : 19.3.2021 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!