AYRILIK
Geceye bir damla gözyaşı bırakasım varmış demek ki. Oysa ağlamayı bile beceremeyen bi çare gözlerim. Yağmura müptela oldu bu akşam.
Acısı dinmeyen bir yara imiş ayrılık.
Hani kanayan bir yara olur ya sarmaya muhtaç., Beklersin kanı dinsin. Acısı çekilsin. O kanar sen durmadan silersin. İşte öyle bir kısır döngü imiş ayrılık.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta