Son gecemizdi bizim.
Çaresizdik…
Sürükledi hayallerimi gecenin zifiri karanlığına…
Onda olan kokumun bile altında ezildi…
Beni karanlığa gömmesi yetmiyormuş gibi ayağıma prangalarda vurmuştu…
Ordan uzaklaşırken bile ayaksesleri yüreğime çivi çakması gibiydi…
Son sözüm gerekiyordu ve şöyle seslendi yüreğim:
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta