HER AYRILIĞIN ARKASINDAN BÎR TUFAN KOPAR.
YAKAR YIKAR SAVURUR ÖNÜNE NE GELDÎYSE.
YERÎNÎ HARABEYE BIRAKIR VE SESSÎZLÎĞE BÜRÜNÜR.
GÖZLERINDEN SÎME SÎME YAŞLAR DÖKÜLÜR.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta