Onca maceranın ardından,
Bir son yaklaşacaktı elbette.
Her şey gibi, bitecekti o da,
Bir sonu yazacaktık elbette.
O an geldi, çıktı karşımıza,
Bir çok şeyi bırakmamızı, unutmamızı istedi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Değerli yorumunuz için teşekkür ederim :)
Şiirinizi beğendim. Temiz cana yakın, okumaya değer, duygu yüklü anlatımınız var. Gönlünüze sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta