Bir fırtına kopar dallardan önce.
En narin yaprakla başlar ayrılık
Sükutun azabı sarar maziyi
Titrek dudaklarla başlar ayrılık.
Ürkek bir yürekle geçer sorguya
Acil soluklarla düşerek yola
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Her şeyin çaresi var derler ama
Ayrılık ölümden beter demezler
Derdinin içinde durur dermanı
Kilidi açıp da yeter demezler
Kimler geçmedi ki bu dar kapıdan
Yüreği mahzundur dönerken yoldan
Sarsa da bulamaz dòrt yanı koldan
Bu tırpan bu düşü biçer demezler
Anlamaz yüreği kendini bile
Mendili eline verir kafile
Dökülür en acı cümleler dile
Yürek panzehiri içer demezler"
Ne çok da taddırdık bu zehri gönle
Neler sığdırmadık şu fani ömre
Ne ayrıldık ne kavuştuk sevenle
Insan kaderini seçer demezler!......Mediha Biyik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta