İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yok yok,sorgu falan yok,sadece 'ayrılık' var,'herşey var da o yok'.
Deniz kıyısında olan kişi, denizin yerli yerli olduğundan sorgu mu kotarıyor, yoksa bana mı öyle geliyor;) paylaşılan şeyler adına, yaşanan yaşanmıştır. Burda bir sonuç mevzu bahis. İşte bu tür bir sonuç, gidişatı anlamlı kılmaya yetebilir ancak ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta