Seini özledim gülümsemenle birlikte.
Ayrılık; yüreğimizi esir edip,
Hayata boyun eğdiğimiz an.
Öyle bir an ki,
Mutluluğun kapılarını ellerimizle kapattığımız,
Ve belkide bir daha açılmayacak kapıların arkasında,
Kaybetmeye alıştığımız,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta