Ayrılık,kanadı kırılmış bir kuştur,
Hasretlerle dolu yoldaki yokuştur.
Ayrılık,doğmaz güneşin gecesidir,
Duymayan kulakta yarin hoş sesidir.
Ayrılıktan yakınan susmaz bülbüldür,
Ayrılık imgesi boynu bükük güldür.
Kalbin kabuk bağlamayan yarasıdır,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta