Ey sevgili, ben nefsimi pâ altına serdim
Rüsvâya düşüp dostla olan bağları gerdim
Fürkat dolu seksen seneden sonra nihâyet
Bi-şart sana sürgünde olan kalbimi verdim
Sevdim seni, yok yaptığım efâlde nedâmet
Artık yetişir, ben çekemem bunca sefâlet
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta