Her zamanki gibi buluşmuştuk o yerde.
Birkaç dakika öylece durduk.
Yaprakların çıkardığı hışırtıdan başka ses yoktu etrafta.
Göz göze gelmekten korkuyorduk.
Kelimeler çoktan bitmiş,
Konuşacak bir şey kalmamıştı.
Ayrılık soğuk bir rüzgârla geliyordu.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta