Ayrılığın Yeşili Solduğunda

Gece sana söyleyeceğim sözleri
Defalarca evirip çevirdim içimde,
Sabaha dek çimen yeşili gözlerinde yüzdüm;
Uyku tutmadı beni.
Akşamdan sabaha uzanan bir özlemdi
Yüreğimde duyduğum.
Ne ettiysem gönlüne düşemedim.

Etrafında pervane oldum,
Lâkin kalbine bir taht kuramadım.
Sonra bir gün çekip gittin uzaklara,
Gönlüme dinmeyen bir hasret acısı bıraktın.

Hatırlar mısın, ey yeşil gözlüm?
Seni tanıdığımda daha çiçeğe durmamıştı ağaçlar.
Sen açtın içimdeki saklı tomurcuğu;
Sessiz gönlümün camlarına vurup uyandırdın beni,
Ben ise karanlık köşelerde, sensiz ve çaresiz
Yalnızlığıma tutuna tutuna yürüdüm.

Hiçbir iz belirmedi önümde;
İçimde yalnızca büyüyen dilsiz bir çığlık kaldı.
Her hecesi sineme saplandı,
Her nefesi ömrümden bir parça eksiltti.

Sen gidince
Yeşilin soldu içimde,
Suyun yönü değişti.
Kuşlar konmaz oldu dallarıma.
Bir ben kaldım: yaralı, ürkek,
Ve sana yanmaya yazgılı.

Benim sevdam sensiz büyüyor artık;
Her anında sensizliğin ateşi var.
Eğer bir gün rüzgâr seni bana taşırsa
Gönlümün kapısı çalmadan açılacak.
Fakat o gün gelmezse bil ki:
Seni hâlâ saklıyorum, mahi yüzlüm,
Yeşilin en derin yerinde.