Hep seni düşünüyor, Sen, sen diyor ama gözlerine bakamıyor gözlerim.
Etraflarımda güzel yüzün olmuyor hiç.
Yoruldum. Ümitsizlik kokan çevrelerle dolu hayatlarım. Yorgun gecelerin acısını paylaşan kalemim, kelimelerini barındırmaya da yeltenemiyor. Her gecenin sabahı kayboluşunu kutluyor güneşlerimin doğuşunda. Sayfalarımda değilken, mürekkebimde de olmayışına alıştırıyor beni tüm saatler…
Bensiz kararlar alıyor duygularım, sözlerimde değilken, yüreğimdede olamayacağını emredercesine…
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta