Dokun bana,
İçimi ısıtan,
O eski ellerinle.
Son bir defa olsun,
O eski manalı gözlerinle
Bak.
İşte o zaman;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gökyüzü bile korkunç hıçkırıklarla ağlıyorsa bu ayrılığa, olmamalı bence bu ayrılık.
Seven gönlüne sağlık sevgili Ahmet.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta