Ayrılığın ilk günü Şiiri - Bahar Nar 2

Ben bugün ilk kez sevdiğimden ayrıldım.
En sevdiğimden.
Ayrılığın ilk gününde ne yapar ki insan?
Gece uyumadan sabaha uyandım.
Kalktım üstümü giyindim işe gittim.
Yalandan günaydın dedim herkese,
yalandan gülümsedim.
Dışına gülüp içine ağlaması ne zormuş insanın,
Ben de maskeli mutlular arasında yerimi aldım.
Bedenim dışarda insan içinde,
içim bedenimin dışında,
yokluğunun varlığında bir yerde.
Tı hiç bir yerde değildim,
Hiç bir yerde bulamadım kendimi.
Bir gram bile tadını almadığım bir sürü kahve içtim.
Her telefon çalışı ismini haykırdı adeta,
Hiç bir arayan sen değildin,
hiç bir mesaj atan sen değildin.
Sahi o kadar alışmışım ki her hali senle istişare etmeye,
utanmasam seni arayıp soracaktım,
Ayrılığın ilk gününde ne yapılır diye.
Bir gün ne kadar uzun sürebilir ki?
İnan Sevdiğim bir aydan daha uzun sanki,
İnan abartmıyorum.
Sonra çok sonra akşam oldu,
ilk buluştuğumuz yerde,
ilk oturduğumuz masada buldum kendimi.
Sen yoktun,aslında ben de yoktum.
Birlikte ilk kez yediğimiz yemeği sipariş verdim,
ikinci ve son kez.
Yiyemedim,yutamadım,bitiremedim.
o zaman da birlikte yemiştik zaten,
şimdi sensiz nasıl boğazımdan geçsin,
lokmam geçse sen takıldın.
Senin oturduğun sandalyeyi yanıma alıp,
yine aynı yerime oturdum.
Güneş vurmadı gözüme,hür irademle ve yorgun kalbimle yokluğunun yanına oturdum.
Sahi sen ne yaptın Sevdiğim ayrılığın ilk gününde?
Bu arada unutmadan,
seni hala çok seviyorum.

28.1.26 19:45
Bugün ayrılığın ilk günü