İkimizde susmuştuk.
Sorgulamıyor yargılamıyor hiç,konuşmuyorduk.
Bahanesi yoktu gidişinin,
Kahvaltı masasına çakılı kalmış gibiydik.
Çaylarımız bitmiş elimizdeki bardakla oynuyorduk.
Gözlerini sürekli kaçırıyordu.
‘’Suç işlemiş sanık sandalyesinde’’sırasını bekliyor gibiydi.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bir acıda yazınızda yaşadım.... bu kaderin oyuncularına sabırlar diliyorum. kaleminiz daim olsun diyorum... (dilerseniz bu yazıya benzeri sayfamda mevcuttur. umarım bir kaç dakikanızı ayırıp yorumlarsınız) ilk isyan isimli şiir mi desem hikayemi desem hayat mı desem bende bilmiyorum..
Müjgan Hanım, yazdığınız eserlerinizi daha fazla kişiye iletmek isterseniz facebook.com/sadebirsevgi sayfasının sağ üst köşesindeki mesaj bölümünden bize ulaşabilirsiniz. saygılarımızla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta