Önceleri her yıl aşık olurdum,
Sonra her ay, her hafta,
Şimdi ise her gün,
Bir gün kavaklara,
Bir gün kuzulara,
Bir gün karşıki dağlara,
Bu gün kara göz, kara kaşa.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta