Bütün isyanım;
Nuh’un aşk acısı çekmesi üzerine.
Kavmini terk eden peygambere,
Sevdaya yanmayan suya
Ve Turist Ömer’e.
Küçüklüğümü fırsat bilip, arkamdan ölmüştü bir kere.
Sonra, keşkelere.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta