En deli çağımdı
Yüreğimi koyup bir tepsiye
Sana uzatışımdı
Gecelerim yazıda gündüzlerim afişte
Ankara’da aylardan nisandı
Bulvarda parkama düşen yağmur
Rüzgarda saçlarının dalgalanışıydı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




*
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta