Gönlümün köşkünde sen varsın hâlâ.
Yıllarca yâr diye çağrıldık Ayşe’m.
Yaradan kederler vermesin daha;
Aşkın âteşiyle kavrulduk Ayşe’m.
Gün doğdu, gün battı, geçti seneler…
Hasretin nârıyla yandı geceler.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta