Şafaklar sarmadan dağları,
Işıklarla sular tutuşmadan,
Artık bir kahkaha gibi gülmeyeceğim.
Arkamda boş sokaklar gibi bırakarak,
Göğsümü verip tuzlu ıslak rüzgara,
Tükürdüm son kahkahama seni ağlatarak.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta