Sus! sakın konuşma,
Uzat bana ellerini,
Bir gül bırakayım avuçlarına.
Tutma sakın kendini, ağlamaya başla.
Ağla ki; seninle aksın zaman.
Seninle başlasın vuslat geceleri.
Yıldızlar dökülsün ayaklarına.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta