Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu sitem kimeyse eminim haketmiştir.
Selamla...
ne çoklar şair... salına salına yürüyorlar üstelik... arsızca hiç utanmadan...insan kılığında...
bulaşıyorlar mikrop gibi... kaç kaçabilirsen...
ayrık otu... ne güzel yakışmış şiire.. ve elbette anlama..
harikaydı...
selamlar sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta