Ve bir tren kalkar ayrılık istasyonundan yalnızlığa doğru giden
Zifiri karanlık gece, saatler aylardan eylülü gösterince
Hüznün sonbaharlarını delerek bir tren kalkar ağır ve aksak
Kollarında gidişinden artakalan vagon dolusu boşluğu hisseden kederli bir adam silueti
Dudaklarında yokluğunun nikotin yenilgisi dururken
Ve bir tren kalkar soğuk bir gece de ansızın…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta