Herkes gülüp eğlenir, ben onulmaz derde düştüm
Ayrı düştüm ey can bir Sultan’dan ayrı düştüm
Ayrı düştüm gelişini aşkla bekleyen kuşlardan
Çorbasından ekmeğinden aşından ayrı düştüm
Hasret kaldım Sultanım’a, bağından, bahçesinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta