Her insan ayrı bir dünyadır,yörüngesinde dönerken.
Her mevsim öfkelerine yağar,dertlerinden ağlarken
Aynı ağacın dallarında açan yapraklar gibidir insan.
Ancak koptuğu daldan savrulunca,ağlar rüzgardan.
Ne oğullar babaya benzer,ne de babalar oğullarına..
Herkes ayrı yerlere bakar,aynı yerde yaşasalar da.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta