Bir gül vardı gönlümde açamadı hiçbir zaman,
Önce koparıldı, soluverdi sonra yavaş yavaş...
Tanı'dan hep seni diledim seni istedim,
Fakat biliyorum biz ayrı dünyalardanız...
Açmasa da gönül bahçemde hiçbir çiçek,
Kırılsa bile tuttuğum dalların hepsi,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta