Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
cellatlar topladılar kızlı erkekli yaşlı genci
saçları kazıyıp dizdiler sıra sıra
ve tenlerini yıkadılar ölü suyuyla
doğumu ölüm bilirdi ölümü ateş
mağarada boğulan her çığlığın
bir de tren garları
ama ateşe verilmiş dağlar
görürdü darağacına çekmek için
yaşı büyütülen çocuğu
üç beş yaşında kızları
annelerinden koparıp verdiler hizmete
ötede yanık bezle yarasını saranlar
öğrendiler ‘devlet büyüktür’ demeyi
ve ‘tek millet tek kitapla’
sürgünde diktiler yılları
..
sürgünde diktiler yılları ..
kutluyorum
namık cem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta