Her insan kitap ayracıdır sevgili,
Ele alındığında maziyi şöyle bir kolaçan ettirip,
Belleği zorlayan,
Yorgunlukta, yoğunlukta
Tekrar ele alınıp,
Okuyucuya kaldığı yeri unutturmayan...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta